De raadselachtige dood van de man die teveel wist over de Nederlandse ballingenregering en andere ‘goede vaderlanders’.

In Laren werd op vrijdag 28 juni 1946 de auto van de auteur en oud-verzetsman Eduard Veterman (45) verpletterd door een legertruck. Zijn vrouw Katy Veterman-van Witsen, die zwanger was van haar tweede kind, werd uit de auto geslingerd en was op slag dood. Eduard overlijdt later die avond aan zware verwondingen in het Sint Jansziekenhuis te Laren.

01

02

Tijdens de oorlog leidde Veterman vanuit zijn woning aan de Keizersgracht 763 de verzetsgroep Luctor et Emergo, later omgedoopt tot Fiat Libertas. Veterman vervaardigde honderden persoonsbewijzen voor onderduikers, geallieerde piloten en de in ons land gedropte agenten. Circa 2000 persoonsbewijzen van hoge kwaliteit in anderhalf jaar. Ook stond Veterman in verbinding met de Nederlandse geheime dienst in Londen, maar ergerde zich mateloos aan hun amateurisme. En dat niet alleen. Ook ‘die whisky drinkende nietsnutten ‘, zoals hij de gevluchte regering noemde, kon geen goed bij hem doen.
Door verraad werd Veterman echter in 1943 door de Gestapo opgepakt en later overgebracht naar Duitsland, waar hij in 1945 in Lüttringhausen door de Amerikanen werd bevrijd.
Terug in Nederland kreeg Veterman op 13 juli 1945 van prins Bernhard de opdracht om de geschiedenis van de Binnenlandse Strijdkrachten te gaan schrijven, maar nadat was gebleken dat Veterman ook nog wat andere ‘zaken’ naar voren zou gaan brengen werd de opdracht op 25 augustus 1945 weer ongedaan gemaakt.
Maar Veterman liet het er niet bij zitten en begon op eigen initiatief direct  een zeer kritisch boek te schrijven, getiteld ‘Balans der Misère’, over de Nederlandse ballingenregering in Londen, de inlichtingendienst aldaar, het Englandspiel en de collaboratie en corruptie van hooggeplaatsten die tot aan D-Day collaboreerden met de Duitse bezetter om daarna plotseling, bij kerend getij, ‘het verzet’ in te gaan.
Toeval of niet, maar een paar dagen nadat kolonel Jan Somer van de inlichtingendienst nog tevergeefs had getracht hem de mond te snoeren was Veterman dood. Zijn manuscript bleek na de begrafenis verdwenen te zijn…………..

03

04

05

06

07

Opmerking:

Toen na Vetermans dood het vermoeden van een liquidatie al sterker werd, is van hogerhand het verhaal de wereld ingebracht dat er door ex-NSB’ers, die in Vetermans garage in Utrecht zouden hebben gewerkt, geknoeid was met de remkabel van zijn auto . Maar later onderzoek heeft uitgewezen dat er destijds in de betreffende garage geen ex-NSB’ers hebben gewerkt. Die zaten in 1946 nog geïnterneerd in kampen voor politieke delinquenten.

Gerard

 

Advertisements