Tagarchief: Jodenvervolging

De waarheid over de Februaristaking.

In Amsterdam wordt jaarlijks de Februaristaking van 1941 herdacht, maar het is nog steeds een hardnekkig misverstand dat de de jodenvervolging de aanleiding is geweest dat de Communistische Partij Nederland – CPN (later opgegaan in GroenLinks) de staking heeft georganiseerd. Hier een samenvatting:

Na de Nederlandse capitulatie in mei 1940 verkondigde de CPN-leiding dat er ‘direct noch indirect’ steun mocht worden verleend aan de geallieerde oorlogvoering, en dat tegenover de Duitse bezetter een ‘neutrale en correcte houding’ diende te worden ingenomen. De werkelijke vijanden van de communisten waren niet de Duitsers, maar het grootkapitaal en de Engelsgezinde Oranjeleiders.

01

02

Nazi-Duitsland en de Sovjet-Unie hadden namelijk op dat moment nog steeds een vriendschapsverdrag. Het initiatief tot de februaristaking in 1941 werd daarom dan ook genomen door een kleine groep individuele Amsterdamse communisten, die daarmee het standpunt van de landelijke CPN-partijleiding doorkruisten. Volgens de officiële CPN-lijn was de Tweede Wereldoorlog in februari 1941 nog steeds een ‘imperialistisch conflict’ en diende de partij zich te concentreren op ‘anti-kapitalistische acties’. Voor een ‘geïsoleerde strijd’ tegen de anti-Joodse terreur van de Duitse bezetters – het oogmerk van de initiatiefnemers van de staking – was in dit concept geen plaats. Na afloop van de tweedaagse staking schreef de CPN-leider Paul de Groot in het partijdagblad ‘De Waarheid’: ‘Niet tegen de antisemitische terreur en de Duitsche bezetting was de Amsterdamsche bevolking in opstand gekomen, maar voor loon en steun en tegen het Engelsche imperialisme en de daarmee verbonden Oranje-bourgeoisie.’ Pas na 22 juni 1941, toen Hitler een oorlog tegen de Sovjet-Unie begon, paste de CPN-leiding haar koers aan. Als reactie hierop schreef de sociaal-democratische verzetskrant ‘Vrije Gedachten’ geërgerd:

Wij vragen wat te denken van zulk een koerswijziging. Zij is niet principieel, zij is louter en alleen ontstaan uit het feit dat Rusland in oorlog kwam met Duitschland. Wij tekenen er dan nog bij aan dat deze koerswijziging niet gold voor andere dan communistische arbeiders. Deze hadden reeds eerder hun plaats principieel gekozen.

Gezegd moet worden dat de CPN na juni 1941 de best georganiseerde Nederlandse verzetspartij werd.

031

Gerard

Over de foute politie.

Tijdens de Duitse bezetting was de Nederlandse politie de vijand uiterst behulpzaam bij de jacht op onderduikers en het ophalen van joden. Na de oorlog bleven de dienders,  ongestraft dienstdoen en  maakten nog promotie ook. Mits ze natuurlijk geen lid waren geweest van de NSB.

Clipboard01

Zo heb ik medio jaren ’90, toen ik voor een artikel een onderzoekje deed, een oud-Griffier van het Bijzonder Gerechtshof geïnterviewd die mij een paar interessante stukken heeft laten zien, waaronder een rapport over circa 300 Nederlandse politiemannen, onder wie maar 14 NSB’ers, die hulp verleenden aan de Duitsers bij de arrestatie van joden in Den Haag. De arrestanten werden naar de Paviljoensgracht 27 gebracht, vanwaar hun transport naar het doorgangskamp Westerbork werd geregeld. Door de Duitsers zijn in Den Haag in totaal circa 2.000 Haagse joden opgepakt; door de Nederlandse politie circa 15.000,  waaronder ruim 2100 kinderen. Slechts een klein aantal Haagse Joden overleefde de concentratiekampen. De Nederlandse politiemannen deden dit werk graag op vrije dagen en op de zondag, want dan kon men extra declareren. Na de bevrijding werden de politiemannen niets verweten, alleen de 14 die lid waren geweest van de NSB moesten terecht staan en kregen zware straffen.

Hier een voorbeeld over de naoorlogse rechtspraak.

Eind 1946 moest een NSB-politieman terechtstaan voor het ophalen van 2 joden. Normaliter zat de betreffende politieman altijd achter zijn bureau, maar door ziekte van een collega moest hij een keer invallen om de twee joden op te halen. Voor de rechter erkende hij dit ook. “Maar,” zo vroeg hij aan de president, “Edelachtbare, hoe zit dat nu? Ik ben inderdaad een keer ingevallen om twee joden op te halen, maar de anderen van ons bureau hebben er honderden opgehaald en zij doen momenteel nog steeds dienst.” “Dat zit zo,” antwoordde de president, “de anderen deden het met tegenzin, maar omdat u lid van de NSB was deed u het met plezier.”
De politieman kreeg 5 jaar gevangenisstraf, oneervol ontslag en ontzetting uit de kiesrechten voor het leven. Zijn jodenjagende collega’s die – omdat ze geen lid waren geweest van de NSB – als ‘goede vaderlanders’ werden beschouwd hebben tot aan hun pensioen bij de politie dienst gedaan.

Clipboard02

Gerard

Deportaties naar Westerbork moesten doorgaan van de Nederlandse ballingenregering.

In 1955 werd in de dagbladen bekend gemaakt dat tijdens de bezetting de Nederlandse ballingenregering in Londen vond dat de Nederlandse Spoorwegen de Duitse bezetter behulpzaam moest zijn met het deporteren van joden naar het doorgangskamp Westerbork. Dit was overigens al op 18 september 1953 naar voren gekomen uit het verhoor onder ede van de oud-verzetsman G.F.H. Giesberger door de Parlementaire Enquêtecommissie Regeringsbeleid 1940-1945, maar stond dus pas twee jaar later in de krant. Overigens zonder dat dit tot veel ophef heeft geleid…….
Giesberger, die als hoofdinspecteur verantwoordelijk was voor de dienstregeling bij de Nederlandse Spoorwegen (en algemeen directeur van 1 maart 1946 tot 1 juli 1950), stond tijdens de bezetting – samen met de op 28 oktober 1944 gefusilleerde verzetsman Cootje van den Bosch – via een geheime zender in contact met de Nederlandse ballingenregering in Londen. Al vanaf het begin van de transporten van Amsterdam naar Westerbork op 15 juli 1942 hadden ze herhaaldelijk aan Londen gevraagd wat er in verband met de deportaties gedaan moest worden, maar telkens kregen ze weer te horen dat die moesten doorgaan.

wp1

wp2

De verklaring van Giesberger bevestigde hetgeen de toenmalige minister van Verkeer Van Schaik jaren daarvoor, op 17 september 1945, al had gezegd, namelijk dat het treinvervoer naar de concentratiekampen de plicht was die de Nederlandse regering van het spoorwegpersoneel eiste omdat het goed was voor de Nederlandse economie. Vandaar dat het goed georganiseerde verzet in Drenthe ook nooit de spoorlijn naar Westerbork heeft gesaboteerd!

wp3

wp4

wp5

Op 13 september 1944 vertrok het laatste grote transport met 279 Joden, waaronder 77 ontdekte ondergedoken kinderen naar Westerbork. Vier dagen later, op 17 september 1944, ging de NS op bevel van de Nederlandse ballingenregering pas in staking.

wp6

Zie ook mijn artikelen:

Harer Majesteits gezant adviseerde om na de oorlog geen joden op hoge regeringsposities te benoemen.

“Van dat tuig is er nooit één ter verantwoording geroepen!”

Gerard