Categorie archief: Politiek

Pim Fortuyn vormde een gevaar voor de politieke elite.

Nadat alle Nederlandse dagbladen op 6 mei 2002 nog hadden gemeld dat bij de verkiezingen op 15 mei de Lijst Pim Fortuyn met 38 Kamerzetels de grootste zou worden, werd hij dezelfde avond om 18.06 uur op het Media Park in Hilversum vermoord door Volkert van der Graaf.

pim38zetels

Saillant detail is dat Van der Graaf alweer een paar jaar vrij rondloopt, terwijl Mohammed Bouyeri – de moordenaar van Theo van Gogh – een levenslange gevangenisstraf uitzit. Maar ja, in tegenstelling tot Theo vormde Pim een gevaar voor de politieke elite……

pimmelkert

Hieronder de video met bovengenoemde uitspraak:

 

Voor wat betreft de moord op Theo van Gogh, zie mijn artikel: ‘Over de AIVD, de moord op Theo en het bezoek van de koningin’.

Gerard

Aan het volk van Nederland.

In 1781 publiceerde Joan Derk van der Capellen tot den Pol het pamflet met de titel ‘Aan het volk van Nederland’. Het was gericht tegen de verkwistende Oranjes, de bestuurlijke elite en vóór de vrijheid van meningsuiting en democratische controle. Dit pamflet heeft uiteindelijk in 1795 in Nederland voor een omwenteling gezorgd (de Bataafsche Republiek). Overigens zijn de thema’s van het oude pamflet weer enorm actueel. We hebben inmiddels weer een Oranje die met geld smijt, een regerende elite die lak heeft aan het volk – en aan de leiband loopt van de Brusselse dictators – en wordt onze vrijheid van meningsuiting ernstig bedreigd door een verstikkende politieke correctheid.

volknederland

Gerard

Over Indische Nederlanders en asielzoekers.

Vanwege de agressieve politiek van de regering-Drees inzake de kwestie Nieuw-Guinea (West-Irian) tegen het pas onafhankelijk geworden Indonesië moest iedereen met de Nederlandse nationaliteit – waaronder ondergetekende – in de jaren ’50 dat land noodgedwongen verlaten.

01

Voor het overgrote deel van de Indische Nederlanders was Nederland een vreemd land dat ze alleen kenden van verhalen en plaatjes in de schoolboeken.
Vaak worden deze repatrianten nog steeds gezien als de eerste asielzoekers in Nederland, zoals ook in een TV-uitzending op 30 december 1993.

02

Deze vergelijking gaat echter geheel mank. Ten eerste waren de Indische Nederlanders van Nederlandse afkomst, ook al was dat een Nederlandse voorvader in een ver verleden, en ten tweede hadden ze de Nederlandse nationaliteit. Daar komt nog bij dat – in tegenstelling tot de huidige asielzoekers – de Indische Nederlanders alles zelf moesten terugbetalen.
Na aankomst in Nederland, waar ze werden ondergebracht in zogeheten contractpensions, werden ze door het Ministerie van Maatschappelijk Werk namelijk gedwongen een overeenkomst te tekenen om alle voorgeschoten kosten  voor het transport van Indonesië naar Nederland, het contractpension en het levensonderhoud zelf te betalen. Dat gold trouwens ook voor de kosten van de winterkleding dat onderweg aan boord van de schepen was uitgereikt.
Degenen in de contractpensions die na verloop van tijd werk hadden gevonden moesten 60% van hun inkomen afdragen aan het Ministerie van Maatschappelijk Werk. En zij die nog wat spaargeld naar Nederland hadden weten mee te nemen, moesten meteen al de rekening van de overtocht betalen. Anderen konden het later aflossen. Maar het overgrote deel van de Indische Nederlanders, met destijds een gemiddeld inkomen van 85 gulden per week, hebben er jarenlang over moeten doen om alle kosten van de reis en de opvang terug te betalen.

03IndoAsiel

Overigens zag de Nederlandse regering de Indische Nederlanders liever gaan dan komen.

indokleur

Nadat de regering in 1951 eerst de Molukkers had gedumpt in voormalige Duitse concentratiekampen zoals Westerbork en Vught, wilde Drees c.s. in 1954 de Indische Nederlanders wegstoppen in de jungle van Brazilië. De bedoeling was om ze onder te brengen in een gebied langs de Amazone, “want daar is een klimaat dat deze mensen eigen is”, zoals de toenmalige regeringscommissaris B.W. Haveman (PVDA) in de media jubelde. Uiteindelijk is dat hele emigratieplan op een fiasco uitgelopen.

01

02

Tot slot nog wat over de Molukkers. Veel gezinnen hebben in 1951 een deel van hun kinderen in Indonesië moeten achterlaten en zijn nooit in aanmerking gekomen voor gezinshereniging!
Voor meer details, zie mijn artikel: Hoe de Molukkers in 1951 door de Nederlandse regering zijn bedrogen.

Gerard

De SP over moslims in de jaren ’80.

Begin jaren ’80 had de SP het niet zo op moslims. Dat blijkt onder meer uit de door het landelijk bestuur van de SP gepubliceerde brochure ‘Gastarbeid en Kapitaal’, waarin op pagina 17 staat te lezen:

“Men moet zich eens indenken, welke ghetto’s er zullen ontstaan van verouderde, en voor ons gevaarlijke, immigranten, als we niet alleen hun gruwelijke slachtgewoonten aanvaarden, maar ook hun discriminatie van vrouwen, hun patriarchaal-autoritaire aanmatiging, hun onderwerping van kinderen, hun stamveten. Waarom van nieuwkomers aanvaarden, wat we zelf in gewoonten en wetten hebben opgeruimd?”.

02

01

Met name de PVDA, PSP  en CPN vonden destijds dat de SP zo bijdroeg aan vreemdelingenhaat en racisme. De partij werd zelfs op één lijn gesteld met de extreem-rechtse Centrumpartij van Hans Janmaat. Het dagblad De Waarheid kopte op 6 april 1983: “SP keert zich in brochure tegen buitenlanders” en op 28 april: “Een ‘Socialistische’ Partij op jacht naar Janmaat-stemmers”.

03

04

05

06

07

Maar de SP trok zich van alle kritiek niets aan, want een paar maanden later schreef Theun de Vries in het SP-orgaan ‘Tribune’:

“Ik wil mijn afschuw voor de islam – de leer, de dogmatiek, de verboden, de onbeweeglijkheid, de middeleeuwse achterlijkheid die is ontstaan met deze religie voor nomaden en woestijnrovers – niet onder stoelen of banken steken. Zichzelf opsluitend in een gedragspatroon, dat de originele achterlijkheid halsstarrig in stand houdt, vormen zij een Fremdkörper in onze samenleving, dat niet lijkt te kunnen loskomen, iets bij te leren, iets te willen leren, dus verarmt. Zoals nu kan het niet”.

08

Vanwege alle negatieve reacties werd het onderwerp na 1985 door de SP toch maar vermeden, maar dat nam niet weg dat eind 1992 de toenmalige partijsecretaris Tiny Kox in een gesprek met ‘Lekker Fris’ de arbeidsmigranten treinladingen met profiteurs noemde die tegengehouden moesten worden (Tiny Kox, ‘Lekker Fris; , november 1992).

koxprofiteurs

En in 2001 verwees SP-fractievoorzitter Jan Marijnissen in 2001 nog naar de brochure ‘Gastarbeid en Kapitaal’,  met de opmerking dat juist de SP het ‘integratieprobleem’ al vroeg had erkend. Ook de huidige SP-fractievoorzitter Emile Roemer was nog steeds trots op de brochure, zoals is gebleken tijdens diens eerste persconferentie op 5 maart 2010.

Tot slot nog een citaat van Jan Marijnissen op 25 november 2007 op Nederland 2: “Marokkanen sluiten zich gewoon nergens bij aan. Ze profiteren alleen maar”. 

wouterwinther

Gerard

‘Vadertje’ Drees: van overtuigd pacifist tot ‘atoombomgooier’.

Willem Drees (PVDA) was voor de oorlog een overtuigd pacifist en anti-militarist. Vol trots met het ‘gebroken geweertje’ op zijn revers hield hij in het hele land toespraken om het leger af te schaffen.

01Drees

Maar toen Nederland vlak na de Tweede Wereldoorlog als eerste land ter wereld ten strijde trok, had Drees zijn ‘gebroken geweertje’ weggegooid en werd hij de dirigent van de koloniale oorlog, dat uiteindelijk aan circa 150.000 Indonesische mannen, vrouwen en kinderen het leven zou kosten. Zie ook: “Erger dan Hitler”.

02Drees

En in 1957 vond Drees dat de NAVO-landen, dus ook Nederland, het recht hadden om als eerste atoomwapens in te zetten.

03Drees

Desondanks behoort deze salonsocialist, samen  met Willem van Oranje, nog steeds tot de grootste vaderlanders.

Gerard

CIA-Klokkenluider Philip Agee kreeg geen politiek asiel in Nederland.

Medio jaren ’70 raakte de ex-CIA agent Philip Agee in grote problemen door zijn in 1975 uitgebrachte boek ‘Inside The Company: CIA Diary’, waarin hij uitgebreid de misdadige werkwijze van de CIA onthulde.
Hij ontvluchtte Amerika en kwam na een aantal omzwervingen in Nederland terecht,  waar hij voor hem en zijn gezin politiek asiel aanvroeg.

Agee1

Nadat  Agee onthuld had dat de BVD informatie over Nederlandse burgers aan de CIA doorgaf, en dat de CIA betrokken was bij de Bilderberggroep waarvan prins Bernhard voorzitter was, werd zijn politiek asiel – al dan niet onder druk van Amerika – door de  Nederlandse regering afgewezen.

Agee2

Agee3

Ondanks dat een meerderheid van de Tweede Kamer van mening was dat Agee het recht zou moeten hebben om tegen zijn uitzetting in beroep te gaan bij de Raad van State, was de toenmalige staatssecretaris Elberta Haars onverbiddelijk. Philip Agee moest zo snel mogelijk het land uit omdat ‘met zijn verblijf in Nederland geen algemeen Nederlands belang was gediend’. 

Agee4

Agee dook daarna met zijn gezin onder in West-Duitsland en reisde later door naar Cuba waar hij op 7 januari 2008 in Havana op 72-jarige leeftijd overleed.

Gerard